Sen özlemeyi bilirmisin Karanlık geceler de Resimlere bakıp ta hiç Maziye daldınmı... Dalıpta giden sevgili Arkasından belki bir gün Bana geri döner umuduyla Göz yaşları arasın da Hıçkırıklara boğuldun mu Öyle bir an olur ki Umutların aydınlığı bir an da Umutsuzluklar zindanına dönüşür İşte o an boğulduğunu hissedersin Sanki görünmez bir el Acımasızca boğazını sıkıyordur Gözlerin bir anda faltaşı gibi açılır Göz bebeklerin büyür... Aklına ölüm gelir birden Sadece ve sadece ölümü Düşünürsün.... Yaşadığın hayat bir film Sahnesi gibi gözlerinin önüne Gelir... Bir anda irkilirsin o anda küçücükte olsa Gördüğün bir mutluluk sahnesi Seni hayata döndürür, Kendine gelirsin Yeni den düşünmeye başlarsın Değermiydi bütün bu acılar Göz yaşları,mutsuzluk O gördüğün küçücük mutluluk Sahnesi... Sana yeni bir umut kapısı açar da Hayata tutunmaya çalışırsın... işte hayat dediğimiz şey Kocaman bir kısır döngüdür Hep benzer sahneleri tekrarlayıp Durursun.....